بسم الله الرحمن الرحيم

"الم يعلم بان الله يرى"

(آيا انسان نمي داند كه خداي بر او ناظر است؟)

تكمله:

گر مسلماني از اين ‌است كه "آرزو" دارد

واااااااااااااي اگر از پس ِ امروز بُوَد فردايي!

از صبر و نماز یاری بجوئید.

 جواب میده، به جان خودم!

۲۷رجب سال ۸۳ بود، شبی با هوای آفتابی ِ دل! دلم می خواست قرآن رو یک جوری بخونم که تا حالا نخونده ام. با نام خودش شروع کردیم با لیلا و چند تا دیگه از بچه های خوابگاه. قرار گذاشتیم که شده حتی به اندازه ی یک صفحه در روز، قرآن رو با ترجمه بخونیم. نمی دونم این ترجمه خوانی مون کِی تموم شد اما بعدش دیگه این منظم خواندن قرآن رو ادامه ندادم. دیشب بعد از نماز عشاء دلم هوای قرآنِ دوران دانشجویی ام رو کرد. این برگه رو که برای نشانه درست کرده بودم اون روزها، از توش پیدا کردم. نشانه های زیباتر از این هم دارم ها، اما منِ خرابِ نوستالژی رو که می شناسید! سمت چپ نوشته ام ۲۳ شهریور ۸۳ و از سوره ی انبیاء. نوشته ی سمت راستی رو دیشب نوشتم و این بار از سوره ی محمد شروع کردم ان شاء الله.

+ مرتبط جات:

يادگار پيامبر امي ما

اعتراف نامه ی یک شهید