شـبيه قطره‌ي اشكي به راه افتادم

ستاره بودم و از چشم ِ ماه افتادم

صدف صدف، پي ِ درّي گران‌بها گشتم

چقدر در پي ِ يوسف به چاه افتادم

از آن دوراهي ِ دريا چمن گذر كردم

ولي به دام ِ دو چشم ِ سياه افتادم

حكايتي‌ست جنون، بين عاقلان، ديدي

كه چون جرقّه به انبار ِ كاه افتادم؟!

اراده كرده‌ام اين‌گونه عاشقت باشم

به دست و پاي غمت دلبخواه افتادم

 

سيد مهدي موسوي