توی دلم عزاداریه. یکی نشسته و موهاشو می‌کَنه و جیغ می‌کشه و به صورتش چنگ می‌زنه؛ یکی که خودمم!


پ.ن: برای ثبت در تاریخ دلم می‌نویسم فقط! برای دلسوزی و ترحم نیست.