476:
توی دلم عزاداریه. یکی نشسته و موهاشو میکَنه و جیغ میکشه و به صورتش چنگ میزنه؛ یکی که خودمم!
پ.ن: برای ثبت در تاریخ دلم مینویسم فقط! برای دلسوزی و ترحم نیست.
+ نوشته شده در جمعه بیستم خرداد ۱۳۹۰ ساعت 22:57 توسط آرزو سلوط
«با عشق ممکن است تمام محالها»