که بلاهای وصال تو کم از هجران نیست

وقتی عاشق‌ترم، خانه‌ی امنم اینجاست... تو نمی‌خوانی، ولی من عاشقانه فریاد می‌زنم... تو نمی‌خواهی، ولی من عاشقانه با سرنوشت شوم این نادیده گرفته شدن می‌جنگم، تو نمی‌مانی‌... می‌مانی؟!